فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

در روم

پس از یونان، علوم طبی در روم گسترش یافت و پزشکان زیادی به وجود آمدند که معروفترین آنها جالینوس بود که، تعداد تألیفات پزشکی او از بقراط هم بیشتر بود.
جالینوس (856 م) عقیده داشت در عالم چهار عنصر، یعنی آتش و آب و زمین و هوا وجود دارد که نشانه های آنها هم عبارت است از: حرارت، برودت، رطوبت، و یبوست.(354)

3- طب در ایران

علم طبی که در ایران وجود داشت، طب آمیخته ی بود که از طب یونانی و هندی منشاء می گرفت و طب ایرانی ترکیبی بود از طب یونانی و طب هندی.
اطباء یونانی در ایران به تعلیم و آموزش علوم طبی پرداختند.و مدرسه های پزشکی تأسیس نمودند، که معروفترین آنها مدرسه ی جندی شاپور بود.(355)

4- طب در میان عرب و اسلام

عرب قبل از اسلام، به خاطر عدم رشد فکری و فاصله ای که با وسائل علم و تمدن داشت، در علم طب نیز مانند سایر علوم، با انحطاط و عقب ماندگی شدیدی دست به گریبان بود و گاهی برای مداوای بیماران، به جادوگران، دعانویسان، طلسمها، تعویذها، نذرها و قربانیها در کنار خانه ی کعبه، متوسل می شد و آنگاه هم که تا اندازه ای به رشد علمی و فکری رسید، برای معالجه از راه حجامت و خون گیری، استفاده می نمود.
اما با طلوع اسلام، عرب در علم طب نیز مانند سایر علوم و فنون و شئون تمدن، با جهش سریعی، به ترقی و پیشرفت درخشانی نائل شد، زیرا اگر چه به قول دکتر ماکس یرهوت : قرآن به طور وضوح راجع به علل امراض، چیزی نمی گوید، ولی برای اجتماع، دستورهای بزرگ بهداشتی می دهد، که آن را می توان اصول بهداشت شمرد. (356)
کار پیشرفت و گسترش طب و بهداشت در میان مسلمین که از علوم یونانی، هندی و رومی مایه می گرفت و با افکار اسلامی و اصول بهداشتی و ابتکارات آنان تقویت می شد، در میان مسلمانان بجائی رسیده بود که ویلیام اوسلر در کتاب تطور طب می نویسد: مسلمانان چراغ خود را، از قندیلهای یونانی افروختند و در اثنای قرن هشتم تا پانزدهم میلادی، علم طب را به پایه ای رساندند، که در تاریخ نمونه ای نمی توان برای آن پیدا کرد. (357)
مسلمانان اولین کسی بودند که به جراحی پرداختند، با وجود اینکه در اروپا، در قرن دوازدهم میلادی خیال می کردند، انسان نباید آنچه را خدا آفریده است تغییر دهد و دست به جراحی بزند!
در چنین عصری، مسلمانان تألیفات بسیاری در علم جراحی از خود به یادگار گذاشتند و آلات جراحی که در کتابهای خود معرفی کرده و شرح داده اند.به 200 شماره می رسید، و بیمارستانهای زنانه و مردانه در بخشها و قرنطینه های مختلفی به وجود آوردند، برای اولین بار در تاریخ، مسلمانان، بیمارستان سیار تأسیس کردند و آن را از شهری به شهری دیگری می بردند، در حالیکه آن به کلیه وسائل پزشکی و دارو و غذا و حتی لباس و پزشک مجهز بود.(358)
چون اسلام علم و دانش را بسیار ضروری و مقدس می شمرد، زن و مرد مسلمان در راه تعلیم علم و دانش و از جمله علم طب فعالیت و کوشش می کردند، تا جائیکه می نویسند: در آن روزگار، پزشکان زن مسلمان نیز به خدمت طب مشغول بوده اند، همچون اخت الحفید الاندلسی و دخترش زینب پزشک بنی آود از بانوان دوره ی امویان، و شهید دینوری و بنت دهین اللور دمشقی و دیگران بانوان مسلمانان زمان خود بودند. (359)