فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

4- اگر می خواهید همیشه جوان بمانید

روزنامه کیهان به استناد مقاله ای از، روزنامه پرودا تحت عنوان نتائج تحقیق دانشمندان انستیتوی ژرژ متولوژی شوروی درباره عوارض پیری می نویسد: کار، دوای گرانبهائی برای جلوگیری از پیری زودرس است، ازدواج کنید، در مناطق کوهستانی ساکن شوید، به هنگام غذا خوردن، میانه روی و اعتدال را در نظر داشته، و به کیفیت غذا توجه داشته باشید.
مائکوفسکی رئیس همان انستیتو، در مصاحبه ای با روزنامه صنعت سوسیالیست به تحقیقات خود اشاره کرده و می گوید: راز طول عمر افرادی که خیلی بیش از صد سال عمر می کنند، بسیار ساده است: هیچکدام افراد تنبلی نبوده اند، یک کشاورز 124 ساله، یک نجار 128 ساله و یک چوپان 131 ساله از اینگونه افراد می باشند، که هر سه هنوز به کار کردن ادامه می دهند، بر اساس آمار عمومی سال 1970 دولت شوروی مدعی شد، که 19304 نفر از این کشور زندگی می کنند، که سن آنها از یکصد سال افزون است!
پیرترین مرد شوروی شیر علی مسلم اوف کشاورز معروف بود که، در سال 1972 به سن 167 سالگی در گذشت!
بیشترین تعداد افرادی که بالاتر از صد سال، زندگی می کنند، که دانشمندان شوروی به آن لقب کانون رکورد سالخوردگی داده اند، در این منطقه که ناگورنی قراباغ نام دارد، از هر هزار نفر دست کم، یک نفر به صد سالگی می رسد! (350)

فصل دوازده نگرشی به دانش، تاریخچه طب در میان مسلمانان

مقدمه

تهیه داروهای شیمیایی و مصرف آن ، هم اکنون یکی از مشکلات جامعه بشریت شده، و در ایران نیز در عین حالیکه پس از انقلاب اسلامی، با اجرای طرح ژنریک، اقلام وارداتی و مصرفی دارو، از 5 هزار به 1500 قلم تقلیل یافته، تهیه و مصرف دارو، همچنان یکی از مشکلات اجتماعی است.
کارشناسان در این باره می گویند: ایران با مصرف سرانه 84 دلار دارو در سال، بالاترین هزینه داروئی جهان را دارد، و مصرف بی رویه دارو در کشور ما، در حالی سیر صعودی را طی می کند، که مصرف سرانه دارو، در کشورهائی مانند: هند، برزیل، مکزیک و مصر در سال کمتر از 10 دلار است، و بالاخره در ایران سالی یک میلیارد و 600 میلیون دلار دارو مصرف می شود.(351)
باری، با توجه به نگرانی از مصرف بالا و هزینه سنگین دارو برای یک کشور انقلابی، و به منظور اینکه دانشکده های پزشکی و مجامع داروئی و پزشکی، این مشکل را بیشتر مورد توجه قرار دهند، و در مقام چاره جوئی و اقدام همه جانبه ای برآیند، و نیز به منظور اینکه مصرف کنندگان داروها، به فرهنگ اصیل طبی تاریخچه طب سنتی، و شیوه استفاده از دارو، و نیز استفاده داروهای گیاهی، در میان مسلمانان بیشتر آشنا شوند. و با کاستن از مصرف بی رویه دارو، هم به خود کفائی درمانی و اقتصادی کمک نموده، و هم جسم و مزاج خود را با مصرف داروهای شیمیائی کمتر آلوده کنند، این نوشته را که سالها پیش تهیه شده، اکنون به عنوان فصل داوزده، این کتاب، که با تعداد امامان معصوم (ع) هم هماهنگی وجود داشته باشد، به معرض مطالعه خوانندگان ارجمند می گذاریم:

1- نگاهی به تاریخچه دانش طب

گرایش و توجهی که در سالهای اخیر نسبت به کتابهائی مانند: طب الکبیر، تحفه حکیم مؤمن، سبزیها و میوه های شفابخش گلها و گیاهان شفابخش و اعجاز و اسرار خوراکیها... معطوف شده و حتی بعضی از اینگونه کتابها، بیشتر از ده مرتبه تجدید چاپ شده است، گویای این معناست که در برخی از موارد، طی جدید، به خاطر نارسائیها و گاهی به خاطر زیانها و ضایعات تغییر کیفیت داده و بهمین دلیل افراد مستقیماً به سوی طب پیشگیری و تجربی قدیم، و خلاصه مستقیماً به سراغ گیاهان داروئی می روند!
باری، باید اذعان داشت، همانطور پزشکان متخصص غذا شناسی و داروشناسان گیاهی نیز اعتراف کرده اند، گیاهان داروئی به خاطر اینکه با اوضاع فیزیولوژی بدن غربیه نیستند و رابطه و آشنائی بیشتری دارند، با رعایت صحیح استعمال، هیچگونه زیان و عارضه ای ایجاد نمی کنند، بلکه آنها مطمئن تر و شفابخش هستند.
روزگاری انسان هر گاه در برابر امراض و بیماریها و یا در برابر خوادث و صاعقه های آسمانی و نیز در برابر طوفان و باران و رعد و برق، بترس و وحشت می افتاد و یا در مقابل عوامل نامرئی مانند جن و میکروب، احساس خطر می کرد و سلامت و هستی خویش را در معرض خطر می دید، قیام می کرد و با دشمنان تندرستی و جان خویش با هر وسیله ای می توانست، مبارزه می نمود!
گاهی به دعا و حرز و طلسم پناه می برد، گاهی نذر و نیاز می کرد، و هدیه می داد، گاهی برای حفظ جان و هستی خود به سحر و جادو متوسل می شد (352) حتی گاهی برای فرار از امراض به غارها و دره های کوه پناه می جست و بالاخره هرگاه هم بیماران خود را، در کام خطرناک امراض، گرفتار و درمانده می دیدند و به اصطلاح کارت به استخوان آنها می رسید، مانند اهل بابل بیماران خود را در میدانها و معابر می گذاشتند، تا هر کس عبور می کند، به فکر و سلیقه ی خود داروئی تجویز کند، تا بدین وسیله بتوانند، بیماران خود را از چنگال امراض نجات بخشند! اما با گذشت زمان و طلوع دانش پزشکی، اینگونه افکار و اعمال، به خود جنبه ی خرافی گرفت و در هند با قسمتی از گیاهان داروئی و خواص آنها آشنا شدند و نیز فن جراحی را به دنیای پزشکی عرضه داشتند و بنی اسرائیل هم طب پیشگیری را احداث نمودند و قاعده ای هم به عنوان حفظ الصحه به وجود آوردند،