فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

13- جاودانگی پس از مرگ

مطلب دیگری را که در این فصل باید متذکر شویم، اینکه در طی زندگی و مخصوصاً در اواخر عمر باید غیر از توشه بای آخرت و مهاد، به فکر روزگار زندگی پس از عمر نیز بوده، و حیات معنوی پس از مرگ را هم تأمین نماییم.
امام علی (ع) فرموده است: لم یمت من ترک افعالا تقتدی بها من الخیر، و من نشر حکمة ذکربها.(312)
کسی که از خود کارهای نیک و آثار خیری بجای گذارد، که وسیله هدایت و خدمت دیگران قرار گیرد، هرگز نخواهد مرد، و هر کس از خود حکمت و دانش و یاد بود جاودانه ای باقی بگذارد، نام نیک او زنده خواهد ماند.
درباره اینکه این اعمال خیر، چه نوع اعمالی باشد، در بیان پیامبر اسلام، توضیح بیشتری می یابیم، آن حضرت فرموده: ان مما یلحق المؤمن من عمله و حسنا ته بعد موته، علماً عمله و نشره، و ولداً صالحاً ترکه، او مسجداً بناء، اوبیتاً لابن السبیل بناه، او نهراً اجراء، او صدقه اخربها من ماله فی صحته و حیاته، تلحقه من بعد موته.(313)
آن دسته از اعمال نیک و ثوابهائی را که پس از مرگ مؤمن به او خیر که از خود می رساند، عبارت است از: علم و دانش و کتابی که از خود منتشر سازد، فرزندان صالحی را که از خود بجای گذارد، مسجدی بسازد.مرکز و خانه ای برای آوارگان و در راه ماندگان تأسیس کند، به صورت چاه کندن و قنات به وجود آوردن نهر آبی جاری گرداند، یا اینکه در حال صحت و سلامت خویش با مال خود، راه خیر و مرکز خدماتی به وجود آورد، این اعمال برای پس از مرگ مفید است، و برای انسان نام نیک بجای می گذارد.
ای طالب خلود و بقاء و دوام عمر - باقی بذکر خیر بود، نام آدمی
هیچ است قدر و حشمت مال و منال و جاه - چون عاقبت فناست سرانجام آدمی
هر چند فکر می کنم، از هر دو در جهان - نام نکوست، حاصل ایام آدمی (314)
کسی کو، شد بنام نیک مشهور - پس از مرگش بزرگان زنده دانند
ولی آن را که بد فعل است و بدنام - اگر چه زنده باشد، مرده خوانند.(315)
ژان ژاک روسو متفکر نفس کشیدن نیست، زندگی یعنی فعالیت، یعنی بکار بردن آلات و اعضاء بدن و حواس و قوای جسمانی و روحانی، بطوریکه احساس کنیم، واقعاً زنده هستیم، آنکس که بیشتر عمر کرده است، آن نیست که سن زیادتری داشته باشد، بلکه کسی است که طعم زندگی را چشیده باشد، فلانی درصد سالگی زیر خاک رفته است، ولی از روز تولد مرده است، اگر لااقل دوره جوانی را خوب زندگی کرده بود، آن وقت به گور رفته بود، یقیناً بهتر بود.(316)

14- دمی را هم غنیمت می شمار

چون بنای عمر نبود پایدار - پس دمی را هم عنیمت میشمار
بگذر از آمال و تشریفات نفس - و اغتنم خمساً حبیبی، قبل خمس
صحت خود را، غنم دان قبل سقم - هم شباب خوبش را، پیش از هرم
و اندگر عمر است، پیش از ارتحال - هم فراغ خویش، قبل از اشتغال
هم غنی را، قبل یوم الفتقار - ای عزیز من، غنیمت میشمار
بس چه تو، مغرور و غافل بوده اند - تکیه بر این خاکدان ننموده اند
ناگهانی، چون اجلشان در رسید - لب فرو بستند از گفت و شنید
وقت را دریاب و کوش اندر عمل - در حذر میباشی از طول امل
تا یکی امروز و فردا می کنی؟ - نقد را با نسیه سودا می کنی؟
همسفرهای تو در این رهگذر - بار بستند، و بگشائی تو بار
هم عنایان تو، کردند راتحال - از جوان و پیر و طفل خردسال
در حد سن تو، بس پیر و جوان - در نشیب گور گشتندی روان
بستر و بالینشان شد خاک گور - جسمشان شد در خس و خاشاک گور
مرگ آنها قاصد مرگ تو بود - عبرتی زانها نمی گیری چه سود؟ (317)
حائری اصفهانی

15- عمر با برکت حبیب

حبیب بن مظاهر اسدی از کسانی بود که دارای عمر بسیار پر برکت و شرافتمندانه ای بود، و در سن 75 سالگی، سال 61 هجری در سرزمین کربلا، در کنار امام حسین (ع) و در جنگ با ارتش حزب اموی شربت شهادت نوشید.
برکت و شرافتمندانه بودن عمر وی هم، بدین خاطر بود که، زمان پیامبر اسلام را درک نمود، از یاران امام علی (ع) بود و در جنگهای، جمل، صفین، و نهروان در رکاب آن حضرت شرکت دانست، (318) روزگار اما حسن (ع) را بچشم خود دید، حافظ قرآن و اهل علم و دانش بود، و سرانجام در حالیکه خدمت پیامبر و سه امام معصوم را درک کرده بود و در کنار آنان به اطاعت و در رکاب آنان به جهاد و فداکاری موفق گردیده بود، در میان جنگ کربلا، روز عاشورا شهید شد.(319)
از ویژگیهای دیگر حبیب این بود که، به خاطر ظرفیت و لیاقی که کسب کرده بود، بخشی از اسرار عیبی را می دانست و پیشگوئی می کرد، و شهر کوفه برای بیعت با امام حسین (ع) سخنرانی و فعالیت کرد، و در رأس یاران با وفای آن امام بزرگوار قرار داشت، و محل دفن وی هم، در جوار مرقد مطهر امام حسین (ع) قرار دارد. (320) و خلاصه حبیب بن مظاهر از عمر طولانی خود، در جهت علم و معرفت، و جهات و فداکاری در راه خدا، و در نتیجه رسیدن به فیض بزرگ شهادت در میدان جنگ بهره مند گردید.