فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

5- فرصت غنیمت است

فرصت غنیمت است، غنیمت شمار وقت - زان پیش کاو، برون رود، از دست ناگهان
دل بر زمانه کی نهد، آنکس که عاقل است؟ - دانا به عمر خود، نکند تکیه بر جهان
در زمینه غنیمت شمردن فرصت عمر، پیامبر اسلام (ص)
فرموده: کن علی عمرک اشح منک علی درهمک و دینارک.(293)
درباره بهره برداری از فرصت عمر خود، حریص تر باش، از آنچه نسبت بپول و سرمایه خود حساسیت نشان می دهی.
همچنین آن حضرت در بیان دیگری فرموده است: اعمل لکل یوم بما فیه ترشد. (294)
برای هر یک روز خود، بگونه ای رفتار کن، که موجب رشد و تکامل انسانی تو را فراهم آورد.
عمر بود نعمتی بوزن نیاید - نعمت دیگر ورا بکفه میزان
قدر چنین نعمتی هر آنکه نداند - خواری باشد جزاش و انده و حرمان
قدر شناسد کسیکه، صرف نماید - عمر بکسب کمال و حکمت و عرفان
نفس چو طفل است گر ادب ننمائیش - باز نیارد مگر که ذلت و خزیان
سخت ریاضت دهش که می نپذیرد - پاره ناگشته رام گردش فرمان (295)
محتشم السطنه

6- بهره برداری از بقیه عمر

ممکن است، جوانی، معاشرت با نااهلان، و شرائط شغلی و محیطی، سبب شود که انسان بخش مهمی از عمر خود را در مراحلی صرف کرده، که نتوانسته از مواهب هدایت و تعالی مادی و معنوی استعدادهای خود، در جهت اصلاح و تکامل خویش اقدام مفیدی کرده باشد، البته اینگونه ضربه دیدن ها، ناراحتی و تأسف هم دارد، اما تأسف سودی ندارد، بلکه آنچه مهم است بیدار شدن و از بقیه عمری که باقی مانده، استفاده مفید و فراوان نمودن است، البته بدست آوردن چنین امتیازی هم، کار ساده و کار همه کس نیست، بلکه تصمیم جدی و توفیق الهی می خواهد.
امام علی (ع) فرموده: لا یعرف قدر مابقی من عمره الا نبی او صدیق (296)
قدر بقیه عمری را که به جای مانده کسی نمی شناسد، مگر اینکه پیامبر بوده، یا شخصی صدیق و عالیرتبه ای باشد.
همچنین آن بزرگوار فرموده: بقیة عمر المرء لا قیمة له، یدرک بها ما قدفات و یحیی مامات.(297)
آنچه از عمر انسان باقی مانده، برای آن نمی توان قیمتی معین کرد، زیرا در چنین فرصتی است که، انسان آنچه را از دست داده بدست می آورد، نواقص خود را جبران می کند، و پس از یک مرگ معنوی، حیات انسانی کسب می نماید، و عاقبت بخیر و سعادتمند می گردد.

7- عمر در راه اطاعت خداوند

چیزی که در عمر انسانی خواه طولانی باشد خواه کوتاه، دارای ارزش و اهمیت اصیل و فوق العاده است، این است که، سراسر عمر در حال پاکی و صداقت و خدمت به خلق و بالاخره اطاعت و اجرای فرامین الهی بگذرد، اگر چنین شد، قهراً از هر گونه گناه از انحراف و تضییع عمر جلوگیری به عمل آمده، و انسان هم به مقام والای انسانیت دست یافته است.
امام علی (ع) فرموده: احفظ عمرک من التضییع له فی غیر العبادة و الطاعات. (298)
از عمر خود مراقبت به عمل آور و آن را حفظ کن، تا مبادا عمر تو در راه غیر عبادت و اطاعت خداوند صرف گردد.
همچنین آن حضرت فرموده: ان انفاسک اجزاء عمرک، فلا تفنها الا فی طاعة تزلفک.(299)
هر نفسی که می کشی بخشی از عمر خود را از دست می دهی، بنابر این مبادا عمر خود را بیهوده تلف کنی، زیرا اگر عمر را در جهت غیر اطاعتی که موجب تقرب ترا به خداوند فراهم می آورد صرف گردانی، آن را به باد فنا داده ای.!