فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

6- نگاه به وضع زیر دست

حرص و طمع و اینکه انسان بیوسته در امور مادی، برندگی دیگران بنگرد، و به دارائیها و کامرانیهای آنان بیندیشد، و افسوس بخورد، یک نقیصه اخلاقی و روانی است، که همواره دل انسان را با غم و اندوه، و افسردگی و آشفتگی مبتلا می سازد!
بدین جهت پیشوایان اسلام، برای مبارزه با چنین روحیه و نقصیه اخلاقی و روانی، راهنمایی بسیار مفید و کارگشائی ارائه فرموده اند.
امام صادق (ع) فرموده است: انظر الی من هودونک فتکون لانعم الله شاکراً، و لمزیده مستوجباً، و لجوده ساکنا. (91)
برای تسکن خاطره و تخفیف غم و اندوه خود، همواره بکسانی نگاه کن، که بهره و استفاده آنها از نعمتهای الهی کمتر است، تا بدین وسیله شکر نعمتهای موجود خداوندی را بجای آوری، و برای افزایش نعمت خداوند شایسته باشی و لایق بخششهای او قرارگیری.

7- بر آنچه گذشته غم مخور

فراموشی برای افراد خطیب و مدیر و هر کاری که جنبه انتفاعی و اجتماعی دارد، ضایعه دردناک و ناراحت کننده ای است، اما از طرف دیگر هر موضوعی هم که انسان با آن سر و کار دارد، به ذهن بماند، مخصوصاً در مورد آلام و مصیبتها و صحنه های دلخراش و مضطرب کننده، برای انسان ناراحتی و غصه های فرساینده و جانکاهی را بوجود خواهد آورد، بهمین دلیل، وجود خاطرات تلخ و زنده در ذهن انسان نسبت به آلام و مصائب یکنوع عذاب درد آور محسوب شده و فراموش کردن آنها لازم می باشد، و حتی اینگونه فراموشی، برای نجات از غم و اندوه جانکاه، از نعمتهای حکیمانه خداوندی محسوب گردیده است!
امام صادق (ع) در درسهای توحیدی خود به مفضل بن عمر فرموده است: لولا النسیان لما سلا احد من مصیبة، و لا انقضت له حسرة، و لا مات له حقد و لا استمتع شی ء من متاع الدینا مع تذکر الافات. (92)
اگر فراموشی وجود نداشت، هیچکس از خطر مصیبتها جان سالم بدر نمی برد، و از حسرت و افسوس نجات نمی یافت، و حقد و کینه عذاب دهنده را در وادی فراموشی دفن نمی کرد، و با یادآوری گرفتاریها و حوادث تلخ، هرگز از مواهب زندگی دنیا بهره ای نمی گرفت!
زیست شناسان و روانشناسان نیز در این زمینه گفته اند: گذشته را رها کنید، تا لاشه کثیف خود را در گور

فراموشی مدفون کند، گذشته را که فقط راهنمای مردمان احمق بوده، و آن را بطرف نیستی و نابودی میبرد، رها کنید.(93)
مخور غم فراوان ز روی خرد - که کمتر زید آنکه او غم خورد!
بنابراین، از جمله مسائلی که زمینه حفظ سلامت، و طول عمر باید مد نظر قرار گیرد، رها کردن گذشته و فراموش نمودن حوادث تلخ و نگران کننده است.
امام علی (ع) فرموده است: لاتشعر، قلبک الهم علی مافات، فیشغلک عن الا ستعداد بما هوآت. (94)
قلب خود را به آنچه گذشته و از دست رفته است، مشغول و آلوده مساز، زیرا چنین ناراحتی درونی، انسان را از آماده شده و بکارگیری استعدادهای خود، برای کارهای آینده باز می دارد، و محروم می گرداند!

8- برای آینده نگران نباشید

برای آینده فکر و اندیشه و تدبیر را باید بکار گرفت، اما از غم و غصه بی اندازه و خود خواریهای کوبنده برای معاش و شرائط دیگر آینده زندگی، نباید وحشتناک و بیمناک بود، و کانون با صفای دل را، دخمه تارک هیولای کشنده غم اندوه قرار داد، زیرا بقول دکتر مونتاگو نویسنده کتاب اختلالات عصبی معده آنچه را که می خورید، موجب زخم معده نمی شود، بلکه آنچه شما را می خورد (نگرانی) موجب بروز این زخم است (95) و سلامت و صحت و شادابی را در گورستان بیماریها و ناتوانیها مدفون می سازد!
امام علی (ع) قرنها پیش از این حقیقت اخلاقی و عملی را اینگونه بیان فرموده است: لا تحمل هم یو مک الذی لم یأتک، علی یومک الذی قد اتاک، فانه ان کان من عمرک، یأتک الله سبحانه فیه رزقک، وان لم یکن من عمرک همک بما لیس من اجلک. (96)
بار سنگین غم و اندوه فردای نیامده را بر وجود خود حمل نکن، زیرا فردائی که هنوز نیامده، اگر از عمر تو باشد، خداوند متعال مخارج و روزی ترا تأمین می مناید،، و اگر فردا از عمر او محسوب نمی شود، معنی ندارد و بیهوده است و انسان نباید به بخاطر غصه بی فایده خوردن، سلامت و عمر خود را بتباهی بکشاند.
بهر حال سر ویلیام آسلر فیلسوف انگلیسی هم می نویسد: وقتی بار خاطرات سنگین گذشته بر نگرانیها و غمهای بیهوده آینده افزوده گشت و همه اینها اضافه بر گرفتاریهای حاضر بر دوش کسی نشست، اگر قوی ترین مردان روزگار هم باشد، از پای می افتد.(97)
بنابراین، همانطور که گفته اند: برای فردای خود هر طور که می خواهید فکر کنید، و نقشه بکشید، ولی تشویش و نگرانی را بدل ره ندهید، (98) که اینگونه بیماریها فرساینده و کشنده خواهد بود.!