فهرست کتاب


احکام نماز

محمد وحیدی‏

شرط ششم اعضای وضو موقع شستن و مسح کردن پاک باشد.

قبل از وضو لازم نیست تمام اعضای بدن پاک باشد، بلکه می شود هر عضو را قبل از وضو دادن پاک کرد،ولی یک شستن هم به قصد ازاله نجاست و هم به قصد پاک کردن کفایت نمی کند و لو به فرو بردن در آب کر و جاری باشد، ولی اگر در هنگام فرو بردن قصد طهارت آن عضو را داشته باشد و در هنگام بیرون آوردن نیت وضو نماید کافی است -البته این نوع وضو وضوی ارتماسی است و اما نجس شدن عضوی بعد از وضو گرفتن آن اشکال ندارد،اگر چه وضو تمام نشده باشد. عروة الوثقی، فی شرائط الوضوء (الثانی).
یادآوری 1- اگر یکی از اعضای وضو قبلا نجس بوده بعد از وضو شک می کند که آیا آنجا را آب کشیده و وضو گرفته یا نه؟ در اینجا سه صورت دارد: یا می داند که در حال وضو گرفتن ملتفت نبوده و توجه نداشته که آنجا نجس است که در این صورت وضو باطل است یامی داند که در حال وضو توجه داشته و یا شک دارد که توجه داشته یا نه، که در این دو صورت وضو صحیح است، ولی در عین حال در تمام سه صورت آن عضو به حال نجاست خود باقی است و بایستی آن عضو را آب بکشد و به هر جای بدن یا لباس هم که یقین دارد از آن رطوبت نجس رسیده است، بایستی آنجا را هم آب بکشد.
عروةالوثقی، فی شرائط الوضوء، مساله 52 و توضیح المسائل، مساله 278
2- به مساله 279 توضیح المسائل مراجعه شود.

شرط هفتم وقت برای وضو و نماز کافی باشد.

آری، در صورتی وظیفه اش وضو گرفتن است که اگر وضو بگیردتمام نماز در وقت خوانده می شود و اما اگر بخواهد وضو بگیردومقداری ولو کمتر از یک رکعت خارج وقت خوانده شود، وظیفه اش تیمم است، مگر آن که تیمم هم همین مقدار وقت (به مقدار وضو گرفتن)لازم داشته باشد و اما در همان صورت اول هم که وظیفه اش تیمم است، اگر وضو بگیرد، معصیت کرده، ولی وضویش صحیح است.
عروة الوثقی، فی شرائط الوضوء الثامن و توضیح المسائل، مساله 280

شرط هشتم در وضو نیت و در نیتش هم اخلاص داشته باشد؛

یعنی برای انجام دادن فرمان خداوند متعال و برای تقرب به او انجام دهد؛ البته درعروةالوثقی این را دو شرط حساب کرده اند؛ یکی نیت داشتن ودیگری خلوص.
نیت چیست؟ نیت، در تمام اعمالی که نیاز به نیت دارد، توجه به دو چیز است:
1- توجه به اینکه چه می کند؛
2- توجه به اینکه برای که انجام می دهد.
به طوری که اگر کسی از او سؤال کرد که چه می کنی و برای که انجام می دهی متحیر نمانده و بتواند جواب دهد، بنابراین در نیت، تلفظکردن و به زبان گفتن و یا در قلب خطور دادن آن لازم نیست و اماراجع به اخلاص (برای چه کسی انجام می دهد) باید اعمال را فقط برای انجام فرمان خداوند متعال و تقرب به او انجام داد، نه برای ریا وخوشایند دیگران و الا باطل است؛ چه ریا در اصل عمل باشد،مثل اینکه از ترس پدر یا بخاطر اینکه نگویند نماز نمی خواند نماز بخواند، و چه ریا در کیفیت عمل باشد؛ مثل اینکه نماز را در اول وقت یا در مسجدیا در صف جلو یا پشت سر آقای فلان و یا با تحت الحنک و عبا ویا با خشوع و گریه و... بخواند و چه ریا در اجزای نماز باشد و لو اجزای مستحبی -مثالهایی که زده شده برای نماز بود و می شود برای وضو هم مشابه اینها را در نظر گرفت اما اگر هدفش از عمل و محرک او تقرب به پروردگار متعال است،ولی در ضمن می خواهد به دیگری هم تعلیم بدهد اشکالی ندارد و همچنین ریا بعد از عمل موجب بطلان عمل نمی شود -ولو ممکن است از ثواب عمل کم نماید و اما درباره اخلاص و مراحل آن به کتاب اسرارالصلوة حضرت امام و دیگران مراجعه شود.
عروةالوثقی، فی شرائط الوضوء، مساله 12، 13 و مساله 29
یادآوری وضو گرفتن زن در جایی که نامحرم او را می بیند، باطل نیست،اگر چه معصیت کرده است.
عروةالوثقی، فی شرائط الوضوء، مساله 30