فهرست کتاب


آثار و برکات صلوات در دنیا، برزخ و قیامت

عباس عزیزی

بخش چهارم: شفاعت پیامبر از صلوات فرستنده

240 - روز قیامت شفیع توام

مردی از اهل مرو گفت:
من، در صلوات فرستادن بر سید کاینات و خلاصه موجودات - علیه و آله افضل الصلوات - سستی می ورزیدم؛ و در آن باب، اهتمام نکرده، تغافل می نمودم؛ تا آن که شبی آن حضرت را خواب دیدم، و به من هیچ التفات نفرمود؛ بلکه از هر جانب که می رفتم اعراض می نمود، چنان که گویا از من ناخشنود بود.
من عرض رسانیدم که: یا رسول الله! چرا به نظر التفات در من نمی نگری، و روی مبارک از من می گردانی؟
فرمود: من تو را نمی شناسم؛ به تو، چه التفات کنم؟
عرض کردم: من، یکی از امت شمایم، و از علماء شنیده ام که پیغمبران امت خود را بهتر می شناسد، از پدر، فرزند خود را.
فرمود: معرفت من نسبت به امتم، به قدر فرستادن صلوات ایشان است بر من. و چون تو من را به صلوات یاد نمی کنی، من چگونه تو را بشناسم و به چه صورت، از تو خشنود باشم؟
من از خواب بیدار شدم، و بر خود لازم گردانیدم، که هر روز صد بار صلوات فرستم، و حق تعالی من را توفیق قیام آن عطا نمود. و بعد از مدتی، باز آن حضرت را در خواب دیدم، و به من التفات بسیار نموده، فرمود: اکنون تو را می شناسم، و از تو خشنودم، و روز قیامت، شفیع تو خواهم بود.

241 - شفاعت پیامبر در روز قیامت

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود:
کسی که بگوید: اللهم صل علی محمد و علی آل محمد کما صلیت علی ابراهیم و علی آل ابراهیم، و بارک علی محمد و علی آل محمد کما بارکت علی ابراهیم، و ترحم علی محمد و علی آل محمد کما ترحمت علی ابراهیم و علی آل ابراهیم شهدت له یوم القیامة بالشهادة و شفعت له ؛
بار خدایا! بر محمد و آل محمد - صلی الله علیه و آله - صلوات و درود فرست چنان که بر ابراهیم و آل ابراهیم - علیه السلام - فرستادی، و بر محمد و آل محمد - صلی الله علیه و آله - رحم کن، چنان که بر ابراهیم و آل ابراهیم - علیه السلام - رحم کردی؛ من در روز قیامت برای او شهادت می دهم و از او شفاعت می کنم.