فهرست کتاب


آثار و برکات صلوات در دنیا، برزخ و قیامت

عباس عزیزی

212 - توسل به ابوطالب و فاطمه بنت اسد

توسط به حضرت ابوطالب و فاطمه - سلام الله علیها - بنت اسد و خدیجه کبری - سلام الله علیها - بسیار مجرب است.
طریقه توسل این که تا 11 روز روزی 51 مرتبه صلوات هدیه به حضرت ابوطالب - علیه السلام - نمایید و 135 مرتبه صلوات هدیه به فاطمه بنت اسد - سلام الله علیها - و 622 مرتبه صلوات هدیه به خدیجه کبری - سلام الله علیها - و حاجت بخواهید.
در پایان تذکر نکته ای را لازم می دانیم:
اعداد اسماء مبارکه ائمه اطهار - علیهم السلام - که در ختومات مورد استفاده قرار می گیرد عبارت است از:
اسم مبارک رسول الله 92؛ علی علیه السلام، 110؛ فاطمه - سلام الله علیها - 135؛ امام حسن - علیه السلام - 118؛ امام حسین - علیه السلام - 128؛ امام سجاد - علیه السلام - 110؛ امام محمد باقر - علیه السلام - 92؛ امام صادق - علیه السلام - 353؛ موسی بن جعفر - علیه السلام - 116؛ امام رضا - علیه السلام - 110؛ جوادالائمه - علیه السلام - 92؛ امام هادی - علیه السلام - 110؛ امام عسکری - علیه السلام - 118؛ ولی عصر (عج) 59 می باشد.

فصل دوم: آثار و برکات صلوات در عالم برزخ

تأثیر صلوات در برزخ

213 - قبر و محل برآورده شدن حاجت

تاجری در بلخ دو پسر داشت. از جمله میراث او، سه تار مو، از موی مبارک حضرت رسول - صلی الله علیه و آله و سلم - بود. وقتی آن دو برادر خواستند که میراث را تقسیم نمایند، هر یک، یک موی را برداشتند.
برادر بزرگ گفت: آن موی دیگر را نصف می کنیم، و هر یک نصفی از آن را برمی داریم.
برادر کوچک گفت: قطع کردن موی مبارک حضرت، از ادب دور است.
برادر بزرگ گفت: چون به قطع آن راضی نمی شوی، آن را تو بردار و به ازای آن، مقداری از مال به من بده.
برادر کوچک گفت: من هر دو تار موی مبارک را برمی دارم، و تمام میراث را به تو می دهم، که من را مویی از آن حضرت به جهانی می ارزد.
برادر بزرگ راضی شد، موها را به برادر داد، و تمام ارثیه را برداشت.
آن صاحب دولت، موها را در حقه پاکیزه قرار داده، در گریبان جان نهاده، و پیوسته آنها را بیرون می آورد و می بوسید، و بر رسول خدا - صلی الله علیه و آله - صلوات می فرستاد.
مدتی نگذشت که غبار ادبار بر صفحه روزگار برادر بزرگ نشست، و اموالش تلف گشت. برادر کوچک، را گل مراد از شاخسار اقبال شکفت، و بر اقران و امثال برتری به هم رسانید. چون وفات نمود. یکی از اولیای بلخ، رسول خدا - صلی الله علیه و آله - را در خواب دید، و به او فرمود: به مردمان بگو که هر که را حاجتی باشد، به سر قبر فلان رفته، دعا کند تا حاجتش برآورده شود. آن شخص عرض کرد: یا رسول الله! سبب این کرامت چیست؟
فرمود: در تعظیم موی من مبالغه نمود. و بسیار بر من صلوات می فرستاد. لهذا در زمان حیات، به خوشی گذرانید. و بعد از وفات، قبر او محل استجابت دعا گردید.