فهرست کتاب


آثار و برکات صلوات در دنیا، برزخ و قیامت

عباس عزیزی

138 - شخص بدبخت

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند:
بینی مردی که من در نزد او یاد شوم و بر من درود نفرستد، به خاک (ذلت) مالیده می شود و از آن حضرت - صلی الله علیه و آله - روایت شده است که هر کس من را یاد کند و بر من درود نفرستد، بدبخت خواهد بود. (77)

139 - ترک نوشتن صلوات

نقل کرده اند:
مردی در بصره، حدیث می نوشت. وقتی به نام مبارک آن حضرت می رسید، از روی عمد نوشتن صلوات را، ترک می کرد، در اندک زمانی، آکله در انگشتانش افتاد، و به کلی دستش جدا شد.

140 - اگر بنده ای صلوات را ترک کند

ای امت محمد - صلی الله علیه و آله - یاد کنید محمد و آل او را در هر شدت و مصیبت تا آن که خدا یاری کند شما را به واسطه ملایکه بر شیاطینی که قصد شما می کنند. به درستی که با هر یک از شما، ملکی هست در طرف راست، که حسنات را می نویسد. و ملکی دیگر در طرف چپ، که سیئات را می نویسد. و دو شیطان نیز هست با هر کس، که ابلیس آنها را فرستاده است، که او را اغوا نمایند.
هنگامی که یکی از شما، وسوسه ای در دل خود یافت، خدا را یاد کند، و بگوید:
لا حول و لا قوة الا بالله العلی العظیم و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.
آن دو شیطان، پنهان می شوند، و به نزد ابلیس می روند، و شکوه می کنند، و می گویند: امروز، این شخص ما را خسته کرده است، جمعی از شیاطین و مرده را به مدد ما فرست.
ابلیس، گروهی از مردان را - در عقب یکدیگر - به یاری ایشان می فرستد، تا آن که هزار نفر در نزد او جمع می شوند و قصد او می کنند.
پس اگر آن بنده، خدا را یاد کند، و بر محمد و آل آن حضرت - علیهم السلام - صلوات فرستد، آنها راهی به او نخواهند یافت؛ و به ابلیس می گویند که خود با تمام لشکرت بیا، تا آن که بر او غلبه نمایی، و او را اغوا نموده گمراه سازی.
پس ابلیس، با تمام لشکر می آید. و حق تعالی به ملایکه می فرماید که: ابلیس، قصد فلان بنده من یا فلان کنیز من نموده است، با لشکرش. شما بروید، با او مقاتله کنید.
پس در مقابل هر شیطانی صد هزار ملک می آیند، که بر اسبان آتشی سوارند؛ و در دست ایشان، شمشیرها و نیزه ها از آتش، و کمان ها و تیرها از آتش هست؛ و تمام کاردها و سلاح های ایشان از آتش است؛ و آن شیاطین را دور می کنند، و بعضی را می کشند، و ابلیس را اسیر می کنند، و آن حربه ها بر او می زنند. ابلیس فریاد می زند: ای پروردگار من، کجا است وعده تو، به درستی که تو من را مهلت دادی تا وقت معلوم.
خطاب به ملایکه می رسد: من او را وعده داده ام که نمی رانم، وعده نداده ام که سلاح و عذاب را بر او مسلط نگردانم و درد و الم به او نرسانم، حربه ها بر او بزنید، و ما او را نخواهیم کشت.
ملایکه، آن قدر ضربت بر او می زنند که تمام اعضایش مجروح می گردد؛ پس او را وا می گذارند. ابلیس، پیوسته برای خود و برای اولادش که کشته شده اند، اندوهگین می باشد. و چیزی از آن جراحت هایش بهبود نمی یابد مگر به شنیدن آواز مشرکان، که به کفر تکلم نمایند.
پس اگر آن بنده، بر ذکر خدا و صلوات فرستادن مشغول باشد، او به همان حالت باقی می ماند.
اما اگر آن بنده یاد خدا و صلوات را ترک نماید، و در مخالفت امر خدا، و معصیت فرو رود؛ آن جراحت ها، التیام می پذیرد، و ابلیس بر آن شخص مسلط می شود ، و او را لجام می کند، و زین بر او می گذارد، و بر او سوار می شود، و بعد از آن پایین می آید، و می گوید: الحال ما بر او مسلطیم، و هر وقت که می خواهیم، بر او سوار می توانیم شد.
پس رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: اگر می خواهید که ابلیس را بر همان حال، با جراحت های بسیار اندوهگین بگذارید، که جراحت هایش بهبود نیابد، مداومت نمایید بر طاعت خدا و صلوات فرستادن. و اگر بر غیر آن حال باشید، اسیر ابلیس خواهید بود، و مرده خود را بر گردن های شما سوار خواهد کرد.