فهرست کتاب


آثار و برکات صلوات در دنیا، برزخ و قیامت

عباس عزیزی

132 - شقی باد آن بنده

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - روزی بر پایه اول منبر بالا رفت و سه مرتبه فرمود: آمین. وقتی بر منبر بالا رفت، فرمود: چون به درجه اول بالا رفتم، جبرییل گفت: شقی باد بنده ای که (ماه) رمضان را دریابد، و (ماه) رمضان به آخر رسد، و آمرزیده نشود!
من گفتم: آمین.
سپس گفت: شقی باد بنده ای که پدر و مادر یا یکی از ایشان را درک نماید، و باعث داخل شدن آن کس در بهشت نگردد!
من گفتم: آمین.
بعد گفت: شقی باد بنده ای که تو در نزد او مذکور شوی، و بر تو صلوات نفرستد!
من گفتم: آمین.

133 - مکان صلوات

امام صادق - علیه السلام - فرمودند که رسول خدا (ص) فرمود:
در هر مجلسی که ذکر خدا و یاد خدا نباشد و صلوات بر من فرستاده نشود، آن مجلس برای اهلش مایه حسرت و وبال خواهد بود.
حال در مجالس گناه و معصیت بهتر است که حرمت صلوات حفظ شود و اصلا صلواتی فرستاده نشود مثل مجالس بازیگران و معرکه گیران یا مثلاً صلوات هایی که فروشندگان کالا و اجناس برای گرمی معرکه می فرستند.
دیگر آن که برای صلوات فرستادن دل و زبان باید یکی باشد؛ یعنی در حال غفلت زبان مشغول ذکر صلوات نباشد بلکه با حواس جمع مشغول صلوات باشد.
هنگام فرستادن صلوات باید به گونه ای عمل کرد که گویی پیامبر حاضر است و مستقیماً به آن حضرت سلام می کنیم. (73)

134 - نظر لطف پیامبر

مردی بسیار زاهد و اهل ورع و قائم اللیل و صائم النهار بود. او نیز حدیث می نوشت، می گفت وقتی به نوشتن نام حضرت رسول می رسیدم، صلوات را نمی نوشتم. شبی آن حضرت را در خواب دیدم، که از روی غضب به من فرمود: چرا در وقت نوشتن نام من، نوشتن صلوات را ترک می کنی؟
من ترسیدم، و در دل خود گذرانیدم که هرگز دیگر این بی ادبی را نکنم. و هنگامی که بیدار شدم، دیگر ترک نوشتن صلوات نکردم. و بعد از مدتی، بار دیگر، آن حضرت - صلی الله علیه و آله - را در خواب دیدم و به نظر لطف و مرحمت در من نگریست و فرمود: صلوات تو را به من رسانیدند. هر گاه من را یاد کنی، یا در نزد تو مذکور می شوم، یا نام من را می نویسی، بگو یا بنویس:
صلی الله علیه و آله و سلم.