نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

2214. عامل کوری دل

الامانی تعمی اعین البصائر، و الحظ یاتی من لا یاتیه .
آرزوها، چشم دل ها را کور می کند و بهره به جانب کسی می آید که به سراغش نمی رود. (2205)

2215. عاقبت آرزوی طولانی

من اطال الامل، اساء العمل.
آن که رشته آرزو را دراز کند به کار بد آغاز کند. (2206)

2216. فرا رسیدن مرگ و سر آمدن آرزو

انما هلک من کان قبلکم بطول امالهم و تغیب اجالهم، حتی نزل بهم الموعود الذی ترد عنه المعذره، و ترفع عنه التوبه، و تحل معه القارعه و النقمه .
به راستی که پیشینیان و گذشتگان شما به خاطر آرزوهای طولانی و پنهان بودن پایان زندگیشان، هلاک شدند تا آن که مرگشان فرا رسید، مرگی که عذرها را رد می کند و توبه را در آن راهی نیست و کوبندگی و درد را به همراه دارد. (2207)