نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

2162. بستن راه هرگونه عذر

قطع العلم عذر المتعللین.
علم، عذر بهانه آوران و آنها که از مسئولیت شانه خالی می کنند را قطع کرده است. (2153)

2163. عالم بی عمل

ان العالم العامل بغیر علمه، کالجاهل الحائر الذی لا یستفیق من جهله، بل الحجه علیه اعظم، و الحسره له الزم، و هو عند الله الوم .
عالمی که به دانش خود عمل نکند، مانند جاهل سرگردانی است که از نادانی اش بیدار نمی شود؛ بلکه حجت و برهان علیه او بزرگ تر و حسرت و اندوه او پیوسته تر است و اوست که نزد خدا از همه بیشتر سرزنش می شود.(2154)

2164. ترس از مرگ

بالعلم یرهب الموت.
با دانش است که از مرگ ترسیده می شود. (2155)