نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

2124. تفریق حق از باطل

الباطل ان تقول: سمعت، و الحق ان تقول: رایت!
باطل آن است که بگویی شنیدم و حق آن که بگویی دیدم. (2115)

2125. پیروان حق و باطل

حق و باطل، و لکل اهل، فلئن امر الباطل لقدیماً فعل، و لئن قل الحق فلربما و لعل، و لقلما ادبر شی ء فاقبل!
در دنیا حق و باطل وجود دارد و هر کدام را پیروانی است. اگر می بینید که باطل بیش از حق است شگفت مدارید؛ زیرا از دیرباز چنین بوده است، و اگر می بینید که حق اندک است و قلیل، بر باطل چیره خواهد شد، وانگهی هر چه از میان برود دیگر باز نگردد و زنده نشود! (2116)

2126. حق گویاست!

لا خیر فی الصمت عن الحکم؛ کما انه لا خیر فی القول بالجهل .
خاموشی گزیدن از بیان حق خوب نیست و سخن گفتن از روی نادانی روا نباشد. (2117)