نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

2097. عدالت امام

اللهم انک تعلم انه لم یکن الذی کان منا منافسه فی سلطان، و لا التماس شی ء من فضول الحطام، ولکن لنرد النرد المعالم من دینک .
خداوندا! تو می دانی که آن چه از ما سرزده است (و زمام تو را به دست گرفته ایم) نه به خاطر تسلط بر مردم بوده است و نه برای به دست آوردن مال و دنیا، بلکه برای بازگرداندن نشانه های حقیقی دین تو بوده است. (2088)

2098. انواع مست کننده ها

من کثر نزاعه بالجهل دام عماه عن الحق؛ و من زاغ ساءت عنده الحسنه، و حسنت عنده السیئه، و سکر سکر الضلاله .
آن کس که به ستیزه جویی و نزاع پرداخت از دیدن حق نابینا شد و آن کس که از راه حق منحرف گردید، نیکویی را زشت و زشت را نیکویی پنداشت و سرمست گمراهی ها گشت. (2089)

2099. سنگینی حق

ان الحق ثقیل مری ء و ان الباطل خفیف و بی ء .
همانا حق سنگین است، اما گوارا و باطل سبک و آسان است، اما کشنده. (2090)