نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

2088. حق خدا بر انسان

انظر ایها السائل! فما ذلک القران علیه من صفته فائتم به، و استضی بنور هدایته، و ما کلفلک الشیطان علمه مما لیس فی الکتاب علیک فرضه، و لا فی سنه النبی صلی الله علیه و آله و ائمه الهدی اثره، فکل علمه الی الله سبحانه، فان ذلک منتهی حق الله علیک .
ای پرسشگر! بنگر، هر یک از صفات خدا را که قرآن به آن راهنمای ات کرده است، پیروی کن و از پرتو هدایت قرآن روشنایی برگیر و آن صفاتی را که شیطان تو را به آموختن آن واداشته و دانستن آن در کتاب (قرآن) بر تو واجب نشده و در سنت پیامبر صلی الله علیه و آله و پیشوایان هدایت نیز اثری از آن ها نیست، علم به آن صفات را به خدای سبحان واگذار؛ زیرا این منت های خدا بر تو است. (2079)

2089. ادعای دروغ

هلک من ادعی و خاب من افتری.
نابود شده کسی که (به ناحق) مدعی شد و ناکام شد کسی که دروغ بست. (2080)

2090. کم ترین حق خداوند

اقل ما یلزمکم لله الا تستعینوا بنعمه علی معاصیه .
کم ترین حقی که لازم است برای خداوند متعال رعایت کنید این است که از نعمت هایش در عصیان و نافرمانی اش کمک و بهره نگیرید. (2081)