نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

2050. عیرت گیری از ابلیس

اعتبروا بما کان من فعل الله بابلیس اذ احبط عمله الطویل وجهده الجهید، و کان قد عبد الله سته الاف سنه، لا یدری امن سنی الدنیا ام من سنی الاخره .
از کاری که خدا با ابلیس کرد درس بگیرید؛ چه، کار دراز مدت و کوشش های توانفرسای او را، به سبب لحظه ای تکبر، باطل ساخت. او امام جواد هزار سال خدا را پرستش کرده بود که معلوم نیست آیا از سال های دنیاست یا از سال های آخرت. (2041)

2051. برآورندگان دعوی شیطان

احذروا عباد الله عدو الله! ان یعدیکم بدائه، و ان یستفزکم بندائه، و ان یجلب علیکم بخیله و رجله. فلعمری لقد فوق لکم سهم الوعید، و اغرق الیکم بالنزع الشدید، و رماکم مکان قریب، فقال: رب بما اغوبتنی لازینن لهم فی الارض و لا غوینهم اجمعین، قذفاً بغیب بعید، و رجماً بظن غیر مصیب، صدقه به ابناء الحمیه، و اخوان العصبیه، و فرسان الکبر و الجاهلیه .
ای بندگان خدا! مبادا دشمن خدا (شیطان) شما را به درد خود گرفتار کند و با فریاد خویش شما را از جا بپراند و نگرانتان سازد و سواران و پیادگان خود را علیه شما فراهم آورد. به جان خودم سوگند، که تیر وعید را بر چله کمان گذاشته و آن را به طرف شما سخت کشیده است و از نزدیک به شما تیراندازی کرده و گفته است: پروردگارا! به سبب آن که مرا گمراه کردی در روی زمین بدی ها را در نظرشان بیارایم و همگان را گمراه کنم.
او از آینده ای دور سخن گفت و گمان نادرستی را اظهار داشت، اما فرزندان نخوت و برادران عصبیت و سواران گردنکشی و جاهلیت دعوی او را راست از کار درآوردند. (2042)

بخش چهارم: بدترین و برترین مردم