نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1972. رفع بدی با بدی

ردوا الحجر من حیث جاء؛ فان الشر لا یدفعه الا الشر .
سنگ را از همان جا که آمده بازگردانید، زیرا بدی را جز با بدی نتوان دفع کرد. (1965)

1973. پرهیز از بدگمانی

لیس من العدل القضاء علی الثقه بالظن .
با تکیه به گمان به زیان کسی که مورد اعتماد می باشد، داوری کردن، از عدل و داد به دور است. (1966)

1974. آمیختن با شاهان

من ملک استاثر.
هر که به فرمانروایی برسد مستبد و خودکامه می گردد. (1967)