نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

بخش شانزدهم: عیب و عیب جویی

1928. مانع عیب گویی

ما یمنع احدکم ان یستقبل اخاه بما یخاف من عیبه، الا مخافه ان یستقبله بمثله. قد تصافیتم علی رفض الاجل و حب العاجل .
آن چه مانع هر یک از شما می شود که عیب برادرش را پیش روی او بگوید، این است که می ترسد او نیز عیبش را رو به رویش بگوید. شما در راه دور افکندن آخرت و دوستی دنیا با هم رفیق شده اید. (1922)

1929. دیده فرو بر به گمان خویش!

طوبی لمن شغله عیبه عن عیوب الناس .
خوشا به حال آن کس که عیب خودش، او را از پرداختن به عیب های مردم بازدارد. (1923)