نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1887. عالم گمراه کننده

و آخر قد تسمی عالماً و لیس به، فاقتبس جهائل من جهال، و اضالیل من ضلال و نصب للناس اشراکاً من خبائل غرور، و قول زور .
انسانی دیگر نیز وجود دارد که نام عالم به خود گرفته و عالم نیست، (این نابخرد) نادانی هایی را از نادانان و گمراهی هایی از گمراهان کسب کرده، دام هایی از طناب های فریب و گفتار بی اساس پیش پای مردم گسترده است.(1881)

1888. ویران کننده پایه های گمراهی

... المعلن الحق بالحق، و الدافع جیشات الا باطیل، و الدامع صولات الاضالیل .
پیامبر، حق را بر مبنای حق اعلان نمود و جوشش ها و غلیان باطل ها را دفع و خاموش و هیبت شدید و حملات گمراهی ها را محو و نابود ساخت. (1882)

1889. امام گمراه کننده

ان شر الناس عند الله امام جائر ضل و ضل به، فامات سنه ماخوذه، و احیا بدعه متروکه .
بدترین مردم در نزد خدا، امامی است ستمکار که گمراه است و مردم به وسیله او گمراه می شوند که سنت گرفته شده از منبعش را بکشد و زنده کند بدعت کنار گذاشته شده را. (1883)