نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1875. نفس گمراه

لا ترخصوا لا نفسکم؛ فتذهب بکم الرخص مذاهب الظلمه و لا تداهنوا فیهجم بکم الادهان علی المعصیه .
به نفس های خود رخصت (و امان) ندهید که این رخصت ها شما را به گمراهی می کشاند و سهل انگاری و مسامحه نکنید که مسامحه کردن شما را به سوی معصیت می برد. (1869)

1876. پیروان شیطان

قال علیه السلام و قد مر بقتلی الخوارج یوم النهروان - : یوسا لکم! لقد ضرکم من غرکم، فقیل له: من غرهم یا امیر المومنین؟ فقال: الشیطان المضل، و الانفس الاماره بالسوء، غرنهم بالامانی، و فسحت لهم بالمعاصی، و وعدتهم الاظهار، فاقتحمت بهم النار .
در هنگام گذر بر کشتگان خوارج در روز نهروان فرمود: ای تیره بختان! آن کس که فریبتان داد به شما زیان رساند.
عرض شد: ای امیر المومنین! چه کسی فریبشان داد؟
فرمود: شیطان گمراه کننده و نفس های فرمان دهنده به بدی آنان را به آرزوهای خام فریب داد و میدان نافرمانی و گناه را برای آنان گسترد و نوید پیروزیشان داد و سپس در آتش فروفکندشان. (1870)

1877. موجبات گمراهی

من لا یستقیم به الهدی، یجربه الضلال الی الردی .
کسی که هدایت او را از انحراف باز ندارد، گمراهی او را به رذالت می اندازد.(1871)