نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1795. انتقام گرفتن از ستمگر

أیها الناس! أعیونی علی أنفسکم، و ایم الله لانصفن المظلوم من ظالمه، و لاقودن الظالم بخزامته حتی أوردة منهل الحق و ان کان کارها .
ای مردم! مرا برای اصلاح نفوس خودتان یاری کنید و سوگند به خدا داد مظلوم را از ظالمش می ستانم و افسار ستمکاران را می گیرم و او را تا چشمه سار حق می کشانم اگرچه او نخواهد. (1789)

1796. در این روزگار خوش بین مباش!

اذا استولی الفساد علی الزمان و أهله، فأحسن رجل الظن برجل، فقد غرر !
هرگاه نادرستی بر روزگار و مردم آن چیره گردد و با چنین وضعی انسانی به انسان دیگر خوش بین باشد، بی گمان فریب خورده است. (1790)

1797. مغلوب حقیقی

ما ظفر من ظفر الاثم به، و الغالب بالشر مغلوب .
کسی که به ارتکاب گناه پیروز شود (در حقیقت) پیروز نباشد و کسی که با ستم غلبه کند (در واقع) مغلوب است. (1791)