نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1789. حال آغازگر ستم در قیامت

للظالم البادی غدا بکفه عضة.
آن که آغازگر ستم است فردای قیامت دستش را (از پشیمانی) به دندان بگزد. (1783)

1790. امر به معروف و نهی از منکر

رحم الله رجلا رأی حقا فأعان علیه، أو رأی جورا فرده، و کان عونا بالحق علی صاحبه .
رحمت خدا بر کسی که چون حقی را دید، یاری اش کرد و چون ستمی را دید از آن جلوگیری کرد و حق را در برابر ستمگر یاری رساند. (1784)

1791. نحوه قسم ستمکار

أحفلوا الظالم - اذا أردتم یمینه - بأنه بری ء من حول الله و قوته؛ فانه اذا حلف بها کاذبا عوجل العقوبة، و اذا حلف بالله الذی لا اله الا هو لم یعاجل، لانه؛ لانه قد وحدالله تعالی .
ستمکار را اگر خواستید قسم دهید به این عبارت سوگند دهید: از حول و قوه خداوند بیزار هستم اگر چنین کنم؛ زیرا اگر به این عبارت به دروغ سوگند بخورد، در مجازاتش شتاب شود، اما اگر سوگند بخورد به: خدایی که الهی جز او نیست در عقوبتش شتاب نشود؛ زیرا خداوند تعالی را به یگانگی یاد کرده است. (1785)