نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

بخش پنجم: ستم و ستمگری

1785. زشت ترین نوع ستم

ظلم الضعیف أفحش الظلم.
ستم کردن به ناتوان، زشت ترین نوع ستم است.(1779)

1786. صلاح روزگار

اذا استولی الصلاح علی الزمان و أهله، ثم أساء رجل الظن برجل لم تظهر منه حوبة فقد ظلم! و اذا استولی الفساد علی الزمان و أهله، فأحسن رجل الظن برجل فقد غرر !
هرگاه صلاح و شایستگی بر روزگار و اهلش حاکم شد، اگر شخصی به دیگری گمان بد ستم کرده است و هنگامی که فساد و تباهی بر زمان و اهلش مستولی شده باشد، اگر کسی به دیگری خوش گمان باشد خود را فریب داده است. (1780)