نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

بخش چهارم: بخل

1778. زندگی فقیران، حساب توانگران!

عجبت للبخیل یستعجل الفقر، الذی منه هرب، و یفوته الغنی الذی ایاه طلب، فیعیش فی الدنیا عیش الفقراء؛ و یحاسب فی الاخرة حساب الاغنیاء .
من درشگفتم از بخیل که به سوی فقر می شتابد، فقری که از آن گریخته است و بی نیازی و ثروتی که جویای آن است به دست نمی آورد. بنابراین در دنیا همچون فقیران زیست می کند و در آخرت همانند توانگران به حساب او رسیدگی می شود. (1772)

1779. عیب حقیقی

البخل عار.
بخل عیب و ننگ است. (1773)