نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1772. تأدیب نفس

طوبی لمن ذل فی نفسه، و طاب کسبه، و صلحت سریرته، و حسنت خلیقته، و أنفق الفضل من ماله، و أمسک الفضل من لسانه، و عزل عن الناس شره، و وسعته السنة، و لم ینسب الی البدعة .
خوشا به حال کسی که نفس خود را خوار کرد و کار و کسبش را پاکیزه نمود و باطنش را آراسته و خوی خود را نیکو ساخت، زیادی مالش را بخشید و زبان را از زیاده گویی فرو بست، و شر خود را به مردم نرساند و سنت برایش کافی بود، و خود را به نوآوری و بدعت منسوب نساخت. (1766)

1773. نفس را بکش!

قاتل هواک بعقلک.
با خرد و عقلت هوای نفس را بکش. (1767)

1774. هوای نفس و رحمت الهی

أمره علیه السلام -: به او (یعنی مالک اشتر) دستور می دهد که: هوای نفس را در هم بشکند و به هنگام وسوسه های نفس، خویشتن داری کند؛ زیرا که نفس، همواره انسان را به بدی وادار می کند مگر آن که رحمت الهی شامل او می شود. (1768)