نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1753. هوای نفس خوارج

قد مر بقتلی الخوارج یوم النهروان فقال علیه السلام -: بؤساکم، لقد ضرکم من غرکم، فقیل له: من غرهم یا أمیرالمؤمنین؟ فقال: الشیطان المضل، و الانفس بالسوء، غرتهم بالامانی، و فسحت لهم بالمعاصی، و وعدتهم الاظهار، فاقتحمت بهم النار .
در حالی که بر کشتگان خوارج در روز نهروان می گذشت فرمود: بدا به حال شما! ضرر بر شما زد آن که شما را فریب داد.
به آن حضرت گفته شد: چه کسی آنان را فریب داد؟
فرمود: شیطان گمراه کننده و نفس هایی که فرمان به بدی ها می دهند. این دو عامل آنان را با ارائه آرزوها فریب داد و راه های گناهان را بر آنان هموار نمود و به یاری و پیروزساختن آنان وعده داد. در نتیجه آنان را به آتش دوزخ انداخت. (1747)

1754. محبوب ترین بنده در نزد خدا

عبادالله! ان من أحب عبادالله الیه، عبدا أعانه الله علی نفسه، فاستشعر الحزن، و تجلبب الخوف؛ فزهر مصباح الهدی فی قلبه .
ای بندگان خدا! از محبوب ترین بندگان خدا در پیشگاه ربوبی بنده ای است که خداوند (سبحان) او را در شناخت نفس خود و ساختن آن یاری فرماید، (این انسان مورد عنایت خداوندی) لباسی از اندوه بر تن

نمود و پوشاکی از بیم بر خود پوشید، نیتجه چنین شد که چراغ هدایت در دلش برافروخت. (1748) 1755. معاویه فریب خورده هوی

من کتابه الی معاویة -: ان نفسک قد أولجتک شرا، و أقحمتک غیا، و أوردتک المهالک، و أوعرت علیک المسالک .
نامه ای است از آن حضرت به معاویه -: همانا نفس تو، تو را به شر و فساد وارد کرد و به گمراهی کشاند و در مهلکه ها غوطه ور ساخت و همه راه ها را برای تو سنگلاخ نمود. (1749)