نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1729. گماشتگان بر انسان

اعلموا، عبادالله! أن علیکم رصدا من أنفسکم، و عیونا من جوارحکم، و حفاظ صدق یحفظون أعمالکم، و عدد أنفاسکم !
بدانید ای بندگان خدا! دیده بانانی از خود شما و جاسوسانی از اعضای بدن شما و نگهدارندگان راستگویی که کردارهای شما و شمار نفس هایتان را حفظ می کنند، بر شما گماشته شده اند. (1723)

1730. تبهکاران عمر به هوس

عبادالله! أین الذین عمروا فنعموا، و علموا ففهموا، و أنظروا فلهو .
ای بندگان خدا! کجا هستند کسانی که به آنان عمر داده شد از نعمت ها برخوردار شدند. به آنان تعلیم داده شد و آنان فهمیدند و کسانی که مهلت داده شدند و آن فرصت را در غفلت و لهو و لعب سپری کردند. (1724)

1731. خدایا تو ببخش!

اللهم اغفرلی ما وأیت من نفسی، و لم تجد له وفاء عندی .
خداوندا! بر ما ببخشا آن چه را که از نفس خود وعده کردم و تو درباره آن وعده از من وفا ندیدی. (1725)