نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

بخش بیست و چهارم: تجلی دل

1677. قلب نورانی

أحی قلبک بالموعظة و أمته بالزهادة، و قوة بالیقین، و نوره بالحکمة .قلبت را با موعظه زنده کن، هوای نفست را با زهد بمیران، دلت را با یقین نیرومند و با حکمت و دانش نورانی نما. (1671)

1678. اقبال و ادبار قلوب

ان للقلوب اقبالا و ادبارا؛ فاذا أقبلت فاحملوها علی النوافل، و اذا ادبرت فاقتصروا بها علی الفرائض .
همانا دل ها را در کار خیر و عبادت، اقبال و ادباری است، هرگاه اقبال بدان دارند به کارهای مستحب وادارید و هرگاه خسته و بدان پشت کرده اند به فرایض اکتفا کنید. (1672)