نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1669. از دست دادن دوسوم دین

من أتی غنیا فتواضع له لغناه، ذهب ثلثا دینه .
هر کس نزد توانگر وارد شود و به جهت توانگری او فروتنی کند، دوسوم دین خود را از دست داده است. (1663)

1670. حسن خوارکردن نفس

طوبی لمن ذل فی نفسه، و طاب کسبه، و صلحت سریرته، و حسنت خلیقته، و أنفق الفضل من ماله، و أمسک الفضل من لسانه .
خوشا به حال کسی که نفس خویش را خوار داند و آن چه به دست می آورد پاکیزه و بدون آلودگی و نیت او پاک و خالص و خلق و خوی او نیکو بوده باشد، از دارایی خود آن چه را که که افزون از احتیاجش می باشد در راه خدا انفاق کند، از پرگویی زبانش خودداری نماید. (1664)

1671. تکیه بر خداوند

ما أحسن تواضع الاغنیا للفقراء طلبا لما عندالله! و أحسن منه تیه الفقراء علی الاغنیاء اتکالا علی الله .
چه نیکو است فروتنی توانگران به فقرا برای طلب پاداش الهی، و نیکوتر از آن متانت و بی اعتنایی فقرا برای توانگران است به جهت تکیه بر خدا! (1665)