نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1649. توشه آخرت خوشبخت

اتقوا الله عبادالله! تقیة ذی لب شغل التفکر قلبه... و قد عبر معبر العاجلة حمیدا، و قدم زاد الاجلة سعیدا .
از خدا بترسید ای بندگان خدا! همچون خداترسی خردمندی که تفکر دل او را به خود مشغول کرده است... از گذرگاه دنیا با سرافرازی گذشته و توشه آخرت را با خوش بختی پیش فرستاده است. (1643)

1650. سعادتمند و بدبخت

السعید من وعظ بغیره، و الشقی من انخدع لهواه و غروره .
سعادتمند کسی است که از دیگران پند بیاموزد و بدبخت کسی است که هوای نفسش او را بفریبد و مغرور آن شود. (1644)

1651. سرنوشت نهایی

ان قادما یقدم بالفوز أو الشقوة، لمستحق لافضل العدة .
همانا آن سرنوشت نهایی که یا رستگاری را با خود خواهد آورد و یا تباهی و شقاوت را، سزاوار آماده کردن بهترین وسایل برای سعادت است. (1645)