نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1622. امیدواری امام علی (ع)

اللهم! و لکل مثن علی من أثنی علیه مثوبة من جزاء، أو عارفة من عطاء؛ و قد رجوتک دلیلا علی ذخائر الرحمة و کنوز المغفرة .
خدایا! برای هر ستایشگری بر ستایش کننده اش ثوابی از جزا یا عطایی نیکو است، من به تو امیدوارم تا مرا به سوی ذخایر رحمت و گنجینه های آمرزشت آشنا کنی. (1616)

1623. نومید مشوید تا آمرزش هست!

عجبت لمن یقنط و معه الاستغفار!
درشگفتم از کسی که نومید گشته و توان آمرزش خواهی با او است! (1617)

1624. عیب و کاستی

الجبن منقصة.
بزدلی عیب و کاستی است. (1618)