نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1620. بزرگ ترین توانگری

الغنی الاکبر، الیأس عما فی أیدی الناس.
بزرگ ترین توانگری، ناامیدی از آن چه در دست مردم است می باشد. (1614)

1621. تلخی ناامیدی

حفظ ما فی یدیک، أحب الی من طلب ما فی یدی غیرک. و مرارة الیأس، خیر من الطلب الی الناس .
نگه داری آن چه در دست داری بهتر از طلب کردن چیزی است که در دست دیگری است و تلخی ناامیدی، بهتر از مسألت از مردم است. (1615)

1622. امیدواری امام علی (ع)

اللهم! و لکل مثن علی من أثنی علیه مثوبة من جزاء، أو عارفة من عطاء؛ و قد رجوتک دلیلا علی ذخائر الرحمة و کنوز المغفرة .
خدایا! برای هر ستایشگری بر ستایش کننده اش ثوابی از جزا یا عطایی نیکو است، من به تو امیدوارم تا مرا به سوی ذخایر رحمت و گنجینه های آمرزشت آشنا کنی. (1616)