نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1618. خوش گمانی نسبت به خدا

ان استطعتم أن یشتد خوفکم من الله، و أن یحسن ظنکم به، فاجمعوا بینهما، فان العبد انما یکون حسن ظنه بربه علی قدر خوفه من ربه، و ان أحسن الناس ظنا بالله أشدهم خوفا لله .
اگر نتوانستید که ترس خودتان را از خدا افزایش دهید و حسن ظن خود را نسبت به خدا حفظ کنید، باید ترس از خدا و حسن ظن نسبت به او را با هم نگهداری کنید؛ زیرا حسن ظن بندگان خدا باید به اندازه ترس آنان نسبت به خدا باشد، بهترین گمان نسبت به خدا، شدیدترین ترس از خدا را همراه دارد. (1612)

1619. فقیه واجدالشرایط

الفقیه کل فقیه من لم یقنط الناس من رحمةالله، و لم یؤیسهم من روح الله، و لم یؤمنهم من مکر الله .
فقیه واجد شرایط کسی است که مردم را از رحمت حق نومید نگرداند و از لطف و مهر خدا و از آسایشی که برای آن ها قرار داده است مأیوسشان نسازد و نیز آن ها را از عذاب ناگهانی خدا ایمن نکند. (1613)

1620. بزرگ ترین توانگری

الغنی الاکبر، الیأس عما فی أیدی الناس.
بزرگ ترین توانگری، ناامیدی از آن چه در دست مردم است می باشد. (1614)