نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1613. نومیدی از رحمت خدا

الحمدالله غیر مقنوط من رحمته، و لا مخلو من نعمته، و لا مأیوس من مغفرته .
ستایش مخصوص خدایی است که نه از رحمتش کسی مأیوس می شود و نه از رحمتش کسی محروم و نه از بخشش او کسی مأیوس. (1607)

1614. پرهیز از بدگمانی

ان البخل و الجبن و الحرص غرائز شتی بجمعها سوء الظن بالله .
همانا بخل و ترس و حرص، طبیعت های پراکنده ای هستند که بدگمانی به خدا آن ها را گرد در می آورد. (1608)

1615. امیدوار به لقای پروردگار

انی الی لقاءالله لمشتاق، و حسن ثوابه لمنتظر راج .
همانا من به ملاقات خدا و پاداش نیکو او، منتظر و به آن امیدوارم. (1609)