نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1611. از هیچ چیز ناامید نباشید!

ان المدبر عسی أن تزل به احدی قائمتیه، و تثبت الاخری، فترجعا حتی تثبتا جمیعا .
همانا ناامید از کسی که پشت گردانیده است نیز نباشید؛ زیرا چه بسا که یکی از دو پای شخصی که پشت گردانیده است بلغزد و پای دیگرش ثابت بماند.(1605)

1612. هم نومید باش هم امیدوار!

لا تأمنن علی خیر هذه الامة عذاب الله؛ لقوله تعالی: (فلا یأمن مکر الله الا القوم الخاسرون) و لا تیأسن لشر هذه الامة من روح الله؛ لقوله تعالی: (انه لا ییأس من روح الله الا القوم الکافرون) .
بر بهترین فرد این امت از عذاب خدا ایمن مباش؛ زیرا خدای بزرگ می فرماید: از مکر خدا زیانکاران ایمن نشوند. و برای بدترین فرد این امت از رحمت و مهربانی حق نومید مباش؛ زیرا خداوند متعال می فرماید: تنها گروه کافران اند که رحمت حق ناامید می شوند. (1606)

1613. نومیدی از رحمت خدا

الحمدالله غیر مقنوط من رحمته، و لا مخلو من نعمته، و لا مأیوس من مغفرته .
ستایش مخصوص خدایی است که نه از رحمتش کسی مأیوس می شود و نه از رحمتش کسی محروم و نه از بخشش او کسی مأیوس. (1607)