نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1606. درجه مشمول رحمت خداوند

رحم الله امرأ سمع حکما فوعی، ودعی الی رشاد فدنا، و أخذ بحجزة هاد فنجا .
خدا رحمت کند مردی (بنده ای) را که سخن حکیمانه ای شنید و آن را پذیرفت و به راه خوانده شد و بدان نزدیک گشت و دامان راهنما را گرفت و نجات یافت. (1601)

1607. اندیشه های مصمم

یا لها أمثالا صائبة، و مواعظ شافیة، لو صادقت قلوبا زاکیة، و أسماعا واعیة، و آراء عازمة، و ألبابا حازمة !
چه مثل های درست و اندرزهای شفابخشی! البته اگر با دل های پاک و گوش های شنوا و اندیشه های مصمم و خردهای استوار و دوراندیش برخورد کنند. (1602)

1608. ایستادگی

العمل العمل، ثم النهایة النهایة و الاستقامة... ألا و ان القدر السابق قد وقع، و القضاء قد تورد. و انی متکلم بعدة الله و حجته، قال الله تعالی: (ان الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائکة...)، و قد قلتم: ربناالله فاستقیموا علی کتابه، و علی منهاج أمره، و علی الطریقة الصالحة من عبادته، ثم لا تمرقوا منها، و لا تبتدعوا فیها، و لا تخالفوا عنها .
اهتمام بوزید به کارها، برخیزید برای کار، سپس کار را ناتمام نگذارید و به پایان برسانید و در تصمیمی که گرفتید استقامت بورزید استقامت!
آگاه باشید! قدر پیشین واقع شده و قضای گذشته در جریان تحقق است و تحقیقا من از وعده خداوندی و حجت او سخن می گویم. خداوند متعال فرموده است: کسانی که گفتند: پروردگار ما الله است و سپس در تحقق بخشیدن به این اعتقاد (توحید ناب) استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان وارد می شود (و به آنان می گویند) که مترسید و اندوهگین مباشید و بشارت باد شما را به بهشتی که وعده آن به شما داده شد. شما که گفتید بزرگ ترین اعتقاد الهی را پذیرفته اید، حال بر عمل به کتابش و به راه روشن و طریق شایسته عبادت او استقامت بورزید، سپس از این طریق منحرف نشوید و به بدعت در آن مگزارید و با آن مخالفت نکنید. (1603)