نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1605. عزم و اراده

لا تجتمع عزیمة و ولیمة. ما أنقض النوم لعزائم الیوم، و أمحی الظلم لتذاکیر الهمم !
عزم و اراده برای رسیدن به کمالات و مقالات عالیه با سورچرانی و راحت طلبی سازگار نیست. چه بسیار خواب های شبانگاهی که تصمیمات روز را بر هم زده و چه بسیار تاریکی هایی که یاد همت های بلند را از خاطره ها زدوده است. (1600)

1606. درجه مشمول رحمت خداوند

رحم الله امرأ سمع حکما فوعی، ودعی الی رشاد فدنا، و أخذ بحجزة هاد فنجا .
خدا رحمت کند مردی (بنده ای) را که سخن حکیمانه ای شنید و آن را پذیرفت و به راه خوانده شد و بدان نزدیک گشت و دامان راهنما را گرفت و نجات یافت. (1601)

1607. اندیشه های مصمم

یا لها أمثالا صائبة، و مواعظ شافیة، لو صادقت قلوبا زاکیة، و أسماعا واعیة، و آراء عازمة، و ألبابا حازمة !
چه مثل های درست و اندرزهای شفابخشی! البته اگر با دل های پاک و گوش های شنوا و اندیشه های مصمم و خردهای استوار و دوراندیش برخورد کنند. (1602)