نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1572. نهی از زخم زبان

لا تجعلن درب لسانک علی من أنقطک، و بلاغة قولک علی من سددک .
بر آن کس که تو سخن آموخت زخم زبان مزن، به آن کس که تو را بلاغت آموخت رسایی گفتار خویش منما. (1567)

1573. وقت در کلام

لا تظنن بکلمة خرجت من أحد سوءا، و أنت تجدلها فی الخیر محتملا .
هر سخنی که از دهان کسی خارج می شود تا احتمال درستی و نیکی در آن است آن را حمل بر فساد مکن. (1568)

1574. خاموشی از گفتار

لا خیر فی الصمت عن الحکم؛ کما أنه لا خیر فی القول بالجهل .
در خاموشی گزیدن از گفتار حکمت آمیز خیر و خوبی نیست، همانگونه که در گفتار نابخردانه. (1569)