نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1571. گفتار و کردار

من علم أن کلامه من عمله، قل کلامه الا فیما یعینه .
هر که بداند که گفتارش از کردار او است (و بازخواست خواهد شد) کم گوید مگر در آن چه به کارش آید. (1566)

1572. نهی از زخم زبان

لا تجعلن درب لسانک علی من أنقطک، و بلاغة قولک علی من سددک .
بر آن کس که تو سخن آموخت زخم زبان مزن، به آن کس که تو را بلاغت آموخت رسایی گفتار خویش منما. (1567)

1573. وقت در کلام

لا تظنن بکلمة خرجت من أحد سوءا، و أنت تجدلها فی الخیر محتملا .
هر سخنی که از دهان کسی خارج می شود تا احتمال درستی و نیکی در آن است آن را حمل بر فساد مکن. (1568)