نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1568. درندگی زبان

اللسان سبع، ان خلی عنه عقر.
زبان، درنده ای است که اگر رها شود زخم زند. (1563)

1569. مهار زبان

لا تجعلن ذرب لسانک علی من أنطقک، و بلاغة قولک علی من سددک .
تیزی زبانت را بر ضد کسی که تو را گویا کرده به کار مگیر و شیوایی گفتارت را بر ضد کسی که سخنورت نموده صرف مکن. (1564)

1570. حفظ زبان

الکلام فی وثاقک ما لم تتکلم به؛ فاذا تکلمت به صرت فی وثاقه، فاحزن لسانک کما تخزن ذهبک و ورقک. فرب کلمة سلبت نعمة و جلبت نقمه .
تا نگفته ای سخن را در بند خود داری و چون گفتی خود را در بند سخن انداختی، بنابراین زبانت در خزینه حفظ کن، چون زر و سیمت. چه بسا یک کلمه نعمتی را برباید و نقمت و بلایی را بیاورد. (1565)