نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1552. رشد عزت در آدمی

حرس الله عبادة المؤمنین بالصلوات و الزکوات، و مجاهدة الصیام فی الایام المفروضات، تسکینا لاطرافهم، و تخشیعا لابصارهم، و تذلیلا لنفوسهم، و تخفیصا لقلوبهم، و اذهابا للخیلاء عنهم... انظروا الی ما فی هذه الافعال من قمح نواجم الفخر، و قدع طوالع الکبر !
خداوند متعال بندگان باایمان خود را از فریب کاری های شیطان به وسیله نماز و زکات دادن ها و مشقت به وسیله روزه گرفتن در روزهای مقرر (رمضان مبارک) و برای ایجاد آرامش در اعضای آنان و برای خاشع نمودن چشمان و رام کردن نفس ها و تواضع دل ها و از بین بردن تکبر در وجود آنان مصون می دارد. بنگرید در این کارها (که به عنوان دستورات خداوندی انجام می دهید) که چگونه شاخ ها و دیگر جوانه های فخر را که در درون آدمی سرمی کشند ریشه می کند و از سر برآوردن نمودهای خودپسندی جلوگیری می نماید. (1547)

1553. عزت راستین

لا عز کالحلم.
عزتی چون بردباری نیست. (1548)

1554. بالاترین عزت ها

لا عز أعز من التقوی.
هیچ عزتی بالاتر از تقوی نیست. (1549)