نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1539. امیدهای بر باد رفته

معاشر الناس (المسلمین)! اتقوا الله. فکم من مؤمل ما لا یبلغه، و بان ما لا یسکنه، و جامع ما سوف یترکه .
ای مردم (مسلمان)! از خدا بترسید؛ زیرا بسا کسی که امید و آرزویی دارد و به آن نمی رسد و بنایی می سازد و در آن سکونت نمی کند و مالی گرد می آورد و به زودی آن را رها می کند (و می رود). (1534)

1540. ضامن ویرانی خانه

الحجر الغصیب فی الدار رهن علی خرابها .
وجود سنگ غصبی در خانه، ضامن ویرانی آن خانه است. (1535)

1541. دوری از محرمات

من أشفق من النار اجتنب المحرمات.
کسی که از آتش جهنم بیمناک باشد از محرمات دوری جوید. (1536)