نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1518. حال اولیای خدا هنگام شک

انما سمیت الشبهة شبهة لانها تشبه الحق، فأما أولیاءالله فصیاؤهم فیها الیقین، و دلیلهم سمت الهدی، و أما أعداءالله فدعاؤهم فیها الضلال، و دلیلهم العمی .
شبهه به این دلیل شبهه نامیده شده که شبیه حق است، اما اولیای خدا در هنگام شبهه روشنایی راهشان یقین است و راهنمایشان راه راست، ولی دشمنان خدا به گاه شبهه دعوتشان گمراهی است و راهنمایشان کوری. (1513)

1519. خطر بدعت های شبهه ناک

ان المبتدعات المشتبهات هن المهلکات الا ما حفظ الله منها .
همانا بدعت های شبهه ناک نابودکننده اند، مگر این که خداوند (انسان را) از آن ها حفظ کند. (1514)

1520. نتیجه شک

والله لقد اعترض الشک و دخل الیقین، حتی کأن الذی ضمن لکم قد فرض علیکم، و کأن الذی قد فرض علیکم قد وضع عنکم .
به خدا سوگند، که شک عارض گشته و یقین تباه شده است، به طوری که آن چه برای شما تضمین گشته (یعنی روزی) گویا (تلاش در راه کسب آن) بر شما واجب است و آن چه بر شما واجب گشته، گویی از دوش شما برداشته شده است. (1515)