نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1510. عاقبت بی تقوایی

من قل ورعه مات قلبه، و من مات قلبه دخل النار .
هر کسی که پارسایی اش کاستی گیرد، دلش بمیرد و آن کس که دلش بمیرد، داخل دوزخ شود. (1505)

1511. ره توشه تقوا

... و مصابیح لبطون قبورکم، و سکنا لطول وحشتکم، و نفسا لکرب مواطنکم .
(تقوای را) چراغی در دل قبر و آرامشی برای وحشت بی پایان و راه فراخی برای مواضع غم و اندوه خویش قرار دهید. (1506)

1512. دوستی و دشمنی پرهیزگار

فی صفة المتقین: - بعده عمن تباعد عنه زهد و نزاهه، دنوه ممن دنا منه لین و رحمة، لیس تباعده بکبر و عظمة، و لا دنوه بمکر و خدیعة .
(متقین) اگر از کسی که از وی کناره گیری کرده است دوری گزیند بر مبنای پارسایی و پاکی از آلودگی ها است و نزدیکی وی با کسی که به او نزدیک است از روی نرمش و رحمت است. نه دوری از کسی مبتنی بر کبر و خودبزرگ بینی او است و نه نزدیکی او به کسی از راه حیله پردازی و فریب کاری است. (1507)