نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1482. بندگان شکرگزار خداوند

أوصیکم بتقوی الله فانها حق الله علیکم... لم تبرح عارضه نفسها علی الامم الماضین منکم، والغابرین لحاجتهم الیها غدا، اذا أعاد الله ما أبدی، و أخذ ما أعطی، و سأل عما أسدی. فما أقل من قبلها و حملها حق حملها! أولئک الاقلون عددا .
شما را به تقوای خداوندی توصیه می کنم؛ زیرا تقوا حق خداوندی بر ذمه شما است. همواره تقوای خود را بر اقوام و ملل گذشته و پوسیده در زیر خاک ها عرضه نموده است؛ زیرا فردا همه آنان به نتایج آن صفت سازنده نیازمند خواهند بود و در آن هنگام که خداوند آن چه را که ایجاد کرده بود برگرداند و آن چه را که داده بود باز گیرد و از احسانی که فرموده بود سؤال کند، پس چه اندک اند کسانی که تقوا را قبول کنند و آن چنان که شایسته تقوا است به آن عمل کنند. آنان در شمارش در اقلیت اند و آنان هستند که خداوند سبحان در کتاب عزیزش توصیف نموده است. آن جا که می فرماید: و اندک اند بندگان شکرگزار من. (1477)

1483. شستشوی گناهان باتقوا

أوصیکم بتقوی الله... و أشعروها قلوبکم، و ارحضوا بها ذنوبکم... ألا فصونوها و تصونوا بها .
شما را به تقوای خداوندی توصیه می کنم؛ و آن را به دل هایتان قابل پذیرش و اشعار بدارید و گناهانتان را به وسیله تقوا بشویید. تقوا را از آلودگی ها حفظ کنید تا به وسیله آن محفوظ و مصون از انحرافات شوید. (1478)

1484. وصیت به تقوا

أوصیکم بتقوی الله أعذر بما أنذر، و احتج بما نهج .
من شما را به تقوای خداوندی توصیه می کنم که (بابلاغ نتایج ناگوار اعمال زشت به وسیله پیامبران و براهین وجدانی) جای عذری نگذاشته است و با طرق روشنی که پیش پای شما گسترده احتجاج نموده است. (1479)