نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1480. رابطه تقوا و حفظ زبان

والله ما أری عبدا یتقی تقوی تنفعه حتی یخزن لسانه .
سوگند به خدا، من بنده ای را نمی بینم که تقواورزیدن سودی به حال او داشته باشدت، مگر این که زبان خود را حفظ کند. (1475)

1481. دو توصیه مهم

أوصیکم، أیها الناس! بتقوی الله و کثرة حمده علی آلائه الیکم .
ای مردم! شما را توصیه می کنم به تقوای الهی و کثرت ستایش خداوند برای عطایابی که به شما نازل نموده. (1476)

1482. بندگان شکرگزار خداوند

أوصیکم بتقوی الله فانها حق الله علیکم... لم تبرح عارضه نفسها علی الامم الماضین منکم، والغابرین لحاجتهم الیها غدا، اذا أعاد الله ما أبدی، و أخذ ما أعطی، و سأل عما أسدی. فما أقل من قبلها و حملها حق حملها! أولئک الاقلون عددا .
شما را به تقوای خداوندی توصیه می کنم؛ زیرا تقوا حق خداوندی بر ذمه شما است. همواره تقوای خود را بر اقوام و ملل گذشته و پوسیده در زیر خاک ها عرضه نموده است؛ زیرا فردا همه آنان به نتایج آن صفت سازنده نیازمند خواهند بود و در آن هنگام که خداوند آن چه را که ایجاد کرده بود برگرداند و آن چه را که داده بود باز گیرد و از احسانی که فرموده بود سؤال کند، پس چه اندک اند کسانی که تقوا را قبول کنند و آن چنان که شایسته تقوا است به آن عمل کنند. آنان در شمارش در اقلیت اند و آنان هستند که خداوند سبحان در کتاب عزیزش توصیف نموده است. آن جا که می فرماید: و اندک اند بندگان شکرگزار من. (1477)