نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1473. نگریستن به نشانه های تقوا

أین العقول المستصبحة بمصابیح الهدی، و الابصار اللامحة الی النار التقوی !
کجا هستند (و یا چه شدند) آن عقولی که از انوار هدایت روشنی ها کسب کرده اند؟ و کجا هستند آن دیده های دیده ور که به نشانه های تقوا می نگرند؟(1468)

1474. رابطه تقوا و خصومت

لا یستطیع أن یتقی الله من خاصم.
هر کس که در خصومت مبالغه کند نمی تواند تقوا برای خدا داشته باشد. (1469)

1475. پند تقوا

و سیق الذین اتقوا ربهم الی الجنة زمرا قد أمن العذاب، و انقطع العتاب. و زحرحوا عن النار. و اطمأنت بهم الدار، و رضوا المثوی و القرار. الذین کانت اعمالهم فی الدنیا زاکیة. و أعینهم باکیة. و کان لیلهم فی دنیاهم نهارا، تخشعا و استغفارا؛ و کان نهار هم لیلا، توحشا و انقطاعا. فجعل الله لهم الجنة مآبا، و الجزاء ثوابا، و کانوا أحق بها و أهلها فی ملک دائم، و نعیم قائم .
و آنان که تقوا ورزیدند، گروه گروه رهسپار بهشت شدند در امنیت از عذاب و انقطاع از ملامت. آنان از آتش برکنار گشتند و در جایگاه امن و آرامش قرار یافتند و به آن منزلگاه ابدی و قرارگاه جاودانی خشنود گشتند.
اینان کسانی بودند که اعمالشان پاکیزه و چشمانشان (از ترس خطاها) گریان بود.
شب تاریک به جهت بیداری های با خشوع و استغفار در زندگی دنیوی بریا آنان روز بود و روزشان به جهت وحشت از ارتکاب زشتی ها و انقطاع از پیشگاه خداوندی شب ظلمانی. خداوند بهشت را برای آنان منزلگاه نهایی و ثواب را پاداش قرار داد که سزاوارش بودند و شایسته همنشینی با بهشتیان، در ملکی ابدی و نعمت هایی پایدار. (1470)