نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1469. تقوا، دوای درد جان ها

ان تقوی الله دواء داء قلوبکم، و بصر عمی أفئدتکم، و شفاء مرض أجسادکم .
همانا تقوای خداوندی برای شما دوای درددل ها است و چشمی برای کوری دل ها و شفای بیماری جسدها. (1464)

1470. توصیه به تقوای الهی

أوصیکم عبادالله بتقوی الله التی هی الزاد و بها المعاذ: زاد مبلغ، و معاذ منجح .
ای بندگان خدا! من شما را به تقوا و پرهیز از خشم خدا سفارش می کنم. تقوایی که توشه آخرت است و به وسیله آن پناه یافتن از عذاب الهی حاصل می گردد، توشه ای رساننده انسان به سعادت و پناهگاهی رستگاری آور. (1465)

1471. اثرات پرهیزگاری

من أخذ بالتقوی عزبت عنه الشدائد بعد دنوها... و هطلت علیه الکرامة بعد قحوطها، و تحدبت علیه الرحمة بعد نفورها، و تفرجت علیه النعم بعد نضوبها، و بلت علیه البرکة بعد ارذاذها .
هر کس تقوا را پیشه ساخت، سختی ها از وی دور و ناپدید شد. کرامت بر او باریدن گرفت، پس از آن که از وی بریده بود و رحمت خداوندی با لطف و محبت به او روی آورد پس از فرار و نفرت از وی و چشمه سارهای نعمت ها برای او شکافت و روان گشت، بعد از فروکش کردن و نایاب شدن آن ها و باران برکت پس از کم شدن آن بر او باریدن گرفت. (1466)