نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1461. زایل کننده پرهیزگاری

من کثر کلامه کثر خطؤه، و من کثر خطؤه قل حیاؤه، و من قل حیاؤه قل ورعه، و من قل ورعه مات قلبه، و من مات قلبه دخل النار .
آن که زیاد حرف بزند اشتباهش زیاد خواهد بود و آن که اشتباهش زیاد گردد حیا و شرمش کم شود و کسی که شرمش کم شود، پرهیزگاری اش کم شود و آن که پرهیزگاری اش کم گردد قلبش بمیرد و آن که قلبش بمیرد داخل جهنم شود. (1456)

1462. جلوگیری از سقوط در مهلکه

الزهد ثروة، و الورع جنة.
زهد ثروت، و پرهیزگاری سپر (از سقوط در مهلکه ها) است. (1457)

1463. انسان پارسا

قال علیه السلام لهمام فی وصف المتقین: أرادتهم الدنیا فلم یریدوها .
به همام در توصیف پرهیزگاران می فرماید: دنیا آنان را خواست، اما آنان دنیا را نخواستند. (1458)