نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1444. رفتار صحیح در دنیا

اعلموا عبادالله أن المتقین ذهبوا بعاجل الدنیا و آجل الاخرة، فشارکوا أهل الدنیا فی دنیاهم، و لم یشارکوا أهل الدنیا فی آخرتهم؛ سکنوا الدنیا بأفضل ما سکنت، و أکلوها بأفضل ما أکلت، فحظوا من الدنیا بما حظی به المترفون، و أخذوا منها ما أخذه الجبابرة المتکبرون. ثم انقلبوا عنها بالزاد المبلغ؛ والمتجر الرابح. أصابوا لذة زهد الدنیا فی دنیاهم، و تیقنوا أنهم جیران الله غدا فی آخرتهم. لاترد لهم دعوة، و لا ینقص لهم نصیب من لذة .
ای بندگان خدا! بدانید که پرهیزگاران، دنیای زودگذر و آخرت دیرپا را به دست آوردند. با اهل دنیا در دنیایشان شریک شدند و اهل دنیا را در آخرت خود شریک نکردند. در دنیا به بهترین گونه سکونت کردند و از بهترین خوردنی های آن خوردند و از دنیا همان بهره ای را بردند که توانگران خوشگذران می برند و همان کامی را برگرفتند که گردنکشان متکبر بر می گیرند، آن گاه با توشه ای که به مقصد می رساندشان و با تجارتی پرسود از دنیا رفتند. در دنیای خود به لذت زهد و بی اعتنایی به دنیا دست یافتند و یقین داشتند که فردای قیامت در جوار خداوند هستند، دعایشان هرگز بی اجابت نمی ماند و بهره آنان از خوشی و آسایش هیچ کم نمی گردد. (1439)

1445. رفتار پرهیزگار

(المتقی) دنوه ممن دنا منه لین و رحمة.
(پرهیزگار) رفتارش با کسی که با او معاشرت دارد، توام با نرمش و رحمت است. (1440)

1446. نوری در تاریکی ها

اعلموا! أنه من یتق الله یجعل له مخرجا من الفتن، و نورا من الظلم .
بدانید که هر کس تقوای الهی در پیش گیرد، خداوند برای او راه خروجی از فتنه ها قرار دهد و نوری در تاریکی ها. (1441)